ದೇವಾಲಯಗಳ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ, ಮತಾಂತರ ವಿರೋಧಿ ಕಾನೂನು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯ, ‘ಮನೆಗೆ ಮರಳುವಿಕೆ’ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್‌ನ ಕೇಂದ್ರ ಜಂಟಿ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಸಂದರ್ಶನ

ಡಾ. ಮಯಾಂಕ್ ಚತುರ್ವೇದಿ

ಭೋಪಾಲ್, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 28:

ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಸರ್ಕಾರದ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದು, ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ಬರುವ ಕಾಣಿಕೆ ಹಾಗೂ ಇತರ ಆದಾಯವನ್ನು ಸರ್ಕಾರದ ಆದಾಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ಅನ್ಯಾಯ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.

ದೇವಾಲಯಗಳಿಂದ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುವ ಹಣವನ್ನು ಗುರುಕುಲಗಳು, ವೇದಪಾಠಶಾಲೆಗಳು, ಗೋಶಾಲೆಗಳು, ಚಿಕಿತ್ಸಾಲಯಗಳು ಹಾಗೂ ಬಡವರ ಸೇವೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಉನ್ನತಿಗಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಕಾನೂನು ಹೋರಾಟವನ್ನೂ ನಡೆಸಲಿದೆ ಎಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಕೇಂದ್ರ ಜಂಟಿ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಕೋಟೇಶ್ವರ ಶರ್ಮಾ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಭೋಪಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ತಂಗಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಸಮಾಚಾರ್ ಸುದ್ದಿ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ನೀಡಿದ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅವರು ದೇವಾಲಯಗಳ ಮೇಲಿನ ಸರ್ಕಾರದ ನಿಯಂತ್ರಣ, ಮತಾಂತರ ವಿರೋಧಿ ಕಾನೂನುಗಳು, ಬುಡಕಟ್ಟು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ‘ಮನೆಗೆ ಮರಳುವಿಕೆ’ ಅಭಿಯಾನ, ಜಾತಿ ತಾರತಮ್ಯ, ಅರ್ಚಕರ ತರಬೇತಿ, ಬಾಲ ಸಂಸ್ಕಾರ ಕೇಂದ್ರಗಳು, ಗೋತ್ರ ಮತ್ತು ವಂಶಾವಳಿ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮದ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್‌ನ ನಿಲುವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.

ಸಂಸ್ಥೆಯ ಆದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ ಅವರು, ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ಸಂಘಟನೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯ, ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ಥಳಗಳ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಗೆ ಸಂಸ್ಥೆ ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದರು. 2026ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 27ರಿಂದ ಅಶೋಕ್ ಸಿಂಘಾಲ್ ಅವರ ಜನ್ಮಶತಮಾನೋತ್ಸವ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು, ಇದನ್ನು ಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ವರ್ಷವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಾಲ್ಲೂಕು ಹಾಗೂ ಸಣ್ಣ ಗ್ರಾಮಗಳಿಗೂ ಸತ್ಸಂಗ ಮಂಡಳಿಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಗುರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಸ್ಥೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ದೇವಾಲಯಗಳ ಸರ್ಕಾರದ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರದ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಹಿಂದೂ ಮತ್ತು ಜೈನ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ 46,338 ಇದೆ. ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಯಾವ ರೀತಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ?

ಉತ್ತರ: ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯಗಳು ಹಿಂದೂಗಳ ನಂಬಿಕೆಯ ಕೇಂದ್ರಗಳೇ ಹೊರತು ಸರ್ಕಾರದ ಆದಾಯದ ಮೂಲಗಳಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಕೆಲಸ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುವುದೇ ಹೊರತು ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದಲ್ಲ. ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವು ತನ್ನ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಹಕ್ಕನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಆಶಯ.

ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಸಂತರು, ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಗಣ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದೇಶವ್ಯಾಪಿ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಕುರಿತು ಕೇಂದ್ರ ಕಾನೂನು ರೂಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದೆ. ದೇವಾಲಯಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಭಕ್ತರ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಮಹತ್ವ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ದೇವಾಲಯಗಳ ಆದಾಯದ ಬಳಕೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಆಗಾಗ ವಿವಾದಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ. ದೇವಾಲಯಗಳಿಂದ ಬರುವ ಆದಾಯವು ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂದು ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತೀರಾ?

ಉತ್ತರ: ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ಬರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪೈಸೆಯನ್ನೂ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಉನ್ನತಿಗಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ದೇವಾಲಯಗಳ ಮೂಲಕ ಗುರುಕುಲಗಳು, ವೇದಪಾಠಶಾಲೆಗಳು, ಗೋಶಾಲೆಗಳು, ಚಿಕಿತ್ಸಾಲಯಗಳು ಹಾಗೂ ಬಡವರ ಸೇವೆಯಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬಹುದು.

ದೇವಾಲಯಗಳು ಸಮಾಜದ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳ ಆದಾಯದ ಬಳಕೆಯೂ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರಬೇಕು. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಾನೂನು ಹೋರಾಟವನ್ನೂ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಜತೆಗೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ಮತಾಂತರದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ 2025ರ ವೇಳೆಗೆ 11 ರಾಜ್ಯಗಳು ಮತಾಂತರ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು ಎಂಬುದು ದತ್ತಾಂಶ. ಹಾಗಾದರೆ ಇಡೀ ದೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೇಂದ್ರ ಕಾನೂನಿನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಏಕೆ ಭಾವಿಸುತ್ತದೆ?

ಉತ್ತರ: ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಕಾನೂನುಗಳಿರುವುದರಿಂದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏಕರೂಪವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ವಂಚನೆ, ಮೋಸ, ಭಯ ಅಥವಾ ಆಮಿಷದ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುವ ಮತಾಂತರಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಏಕರೂಪದ ಹಾಗೂ ಕಠಿಣವಾದ ಕೇಂದ್ರ ಕಾನೂನು ಇರಬೇಕು.

ಕೆಲವು ರಾಜ್ಯಗಳು ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿವೆ. ಆದರೆ ಕಾನೂನುಗಳು ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದುರ್ಬಲವಾಗಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶವಿದೆ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಅನುಭವ. ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಶಾಸನ ರೂಪಿಸುವಂತೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ‘ಮನೆಗೆ ಮರಳುವಿಕೆ’ ಎಂದರೆ ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್‌ನ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ‘ಮೂಲ ಸನಾತನ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮರಳುವುದು’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬುಡಕಟ್ಟು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಅಭಿಯಾನದ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವೇನು ಮತ್ತು ಅದು ಎಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ?

ಉತ್ತರ: ನಮಗೆ ‘ಮನೆಗೆ ಮರಳುವಿಕೆ’ ಎಂದರೆ ಯಾರ ಮೇಲೂ ಒತ್ತಡ ಹೇರುವುದು ಎಂದಲ್ಲ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು, ಭಯ ಅಥವಾ ಆಮಿಷಗಳಿಂದ ಹಿಂದೆ ತಮ್ಮ ಮೂಲ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಂದ ದೂರವಾದ ಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಬೇರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಇರಬೇಕು ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ನಿಲುವು.

ಬುಡಕಟ್ಟು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಶಿಕ್ಷಣ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವು ಮತ್ತು ಸೇವಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಕಾರ ಸಾವಿರಾರು ಕುಟುಂಬಗಳು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಮೂಲ ಸನಾತನ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ಮರಳಿವೆ. ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವ, ಜಾಗೃತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗೌರವದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಈ ಅಭಿಯಾನ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದೆ.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್‌ನ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯ ಮತ್ತು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ನಿರ್ಮೂಲನೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ‘ಒಂದು ಬಾವಿ, ಒಂದು ದೇವಾಲಯ, ಒಂದು ಶ್ಮಶಾನ’ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ತಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಗುತ್ತಿದೆ?

ಉತ್ತರ: ಕೇವಲ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗುವುದರಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಂತರು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದ ವಿವಿಧ ವರ್ಗಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸತ್ಸಂಗ ಮಂಡಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಭೋಜನ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ದೇವಾಲಯಗಳು, ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ಮಶಾನಗಳಂತಹ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನದ ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಸನಾತನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮೇಲು-ಕೀಳು ಎಂಬ ಮನೋಭಾವ ಇರಬಾರದು.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಅರ್ಚಕರ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದರರ್ಥ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪೌರೋಹಿತ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಗ್ರ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಸಂಸ್ಥೆ ಮುಂದಾಗಿದೆಯೇ?

ಉತ್ತರ: ಅರ್ಚಕರಾಗಲು ಜನ್ಮ ಮಾತ್ರ ಆಧಾರವಾಗಬಾರದು. ಅರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ದೀಕ್ಷೆಯೂ ಆಧಾರವಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ, ಬುಡಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಯುವಕರಿಗೆ ತರಬೇತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ವೈದಿಕ ಪೂಜೆ, ಆಚರಣೆ ಮತ್ತು ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಇದರಿಂದ ಎರಡು ಉದ್ದೇಶಗಳು ಈಡೇರುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಅರ್ಹ ಅರ್ಚಕರನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಜಾತಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಅಂತರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಪ್ರಕಾರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸತ್ಸಂಗ ಮಂಡಳಿಗಳು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿವೆ. 2026ನ್ನು ಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ವರ್ಷ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಈ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಮಾನದಂಡಗಳೇನು? ಕೇವಲ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದೇ ಅಥವಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಫಲಿತಾಂಶ ತಲುಪುವುದೇ?

ಉತ್ತರ: ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಮುಖ್ಯ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಗುರಿ ಕೇವಲ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಲ್ಲ. 2026ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಾಲ್ಲೂಕು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಗ್ರಾಮಗಳಿಗೂ ಸತ್ಸಂಗ ಮಂಡಳಿಗಳನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು ನಮ್ಮ ಸಂಕಲ್ಪವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತ ದೇಶಾದ್ಯಂತ 35 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸತ್ಸಂಗ ಮಂಡಳಿಗಳು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸುವತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವುದು ಸತ್ಸಂಗದ ಉದ್ದೇಶ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಂಡಳಿಯ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕೇವಲ ಸಭೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಅಳೆಯಬಾರದು. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿಯೂ ಅದನ್ನು ನೋಡಬೇಕು.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಕಾರ ಸತ್ಸಂಗವು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಸನಮುಕ್ತತೆ, ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಸುಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಂತಹ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಈ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಅಧ್ಯಯನ ಅಥವಾ ದತ್ತಾಂಶದ ಮೂಲಕ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ?

ಉತ್ತರ: ಸದ್ಯ ನಾವು ಸಮುದಾಯದ ನಡುವೆ ನೇರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಸತ್ಸಂಗಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಸನಮುಕ್ತತೆ, ಕೌಟುಂಬಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳ ಸುಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕಾರ ಹೆಚ್ಚಳದಂತಹ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ.

ನಮ್ಮ ಅನುಭವದ ಪ್ರಕಾರ ಸತ್ಸಂಗವು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ರಾಷ್ಟ್ರ, ಕುಟುಂಬ, ಮಕ್ಕಳ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ಮೊಬೈಲ್ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಬಾಲ ಸಂಸ್ಕಾರ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದೆ. ಗುರಿ ಎಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದೆ?

ಉತ್ತರ: ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜಿಲ್ಲಾ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲೂ ಬಾಲ ಸಂಸ್ಕಾರ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಇದರ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಯೋಗ, ದೇಶಭಕ್ತರ ಜೀವನಗಾಥೆಗಳು, ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು, ಕುಟುಂಬದ ಬಗೆಗಿನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ಸನಾತನ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಂಶಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿಸಲಾಗುವುದು.

ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ನಂಬುತ್ತೇವೆ. ಮೊಬೈಲ್ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಪಾತ್ರ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಹತ್ವ ಪಡೆದಿದೆ.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ನಗರೀಕರಣದಿಂದಾಗಿ ಗೋತ್ರ, ಕುಲದೇವತೆ ಮತ್ತು ವಂಶಾವಳಿಯಂತಹ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿವೆ. ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಅದನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲು ಯಾವುದೇ ದೃಢವಾದ ಯೋಜನೆ ಹೊಂದಿದೆಯೇ?

ಉತ್ತರ: ‘ಕುಟುಂಬ ಪ್ರಬೋಧನ್’ ಮೂಲಕ ಕುಟುಂಬಗಳು ತಮ್ಮ ವಂಶಾವಳಿ, ಗೋತ್ರ ಮತ್ತು ಕುಲ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ವಂಶಾವಳಿಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಜಗಾ, ರಾವ್ ಮತ್ತು ಭಟ್ ಸಮುದಾಯಗಳ ದಾಖಲೆಗಳೂ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿವೆ.

ಕುಟುಂಬದ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಉಪನಾಮದಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇವುಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯ ಅರಿವು ಮೂಡಬೇಕು.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣಗಳಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳಾಗಿ ನೋಡುವುದರ ನಡುವಿನ ಮೂಲಭೂತ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನು?

ಉತ್ತರ: ದೇವಾಲಯಗಳು ಕೇವಲ ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲ. ಅವು ಆರಾಧನೆ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧನೆಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿವೆ. ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಸೌಲಭ್ಯ ಮತ್ತು ಮನರಂಜನೆ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಗೌರವ, ಮಿತತೆ, ನಿಯಮ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಪರಿವರ್ತನೆ ಮುಖ್ಯ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಪವಿತ್ರ ದೇವಾಲಯಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯು ಅವುಗಳ ಧಾರ್ಮಿಕ ಘನತೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರಬೇಕು. ಆಧುನಿಕ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಇರಬೇಕು. ಆದರೆ ದೇವಾಲಯದ ಮೂಲ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಗುರುತಿನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಾರದು.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ಕಾಶಿ ವಿಶ್ವನಾಥ ಧಾಮ, ಮಹಾಕಾಲ್ ಲೋಕ ಮತ್ತು ವಿಂಧ್ಯಾಚಲದಂತಹ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ನಿಲುವು ಹೊಂದಿದೆ. ಭವ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯ ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನ ಸಾಧಿಸಬೇಕೇ?

ಉತ್ತರ: ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹೌದು. ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೌಲಭ್ಯ ಕಲ್ಪಿಸುವಂತಿರಬೇಕು. ಭವ್ಯತೆಯೇ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಾಗಬಾರದು.

ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಪ್ರಾಚೀನತೆ, ಮೂಲ ಪೂಜಾ ಪದ್ಧತಿಗಳು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಂತಿರಬೇಕು, ಅದನ್ನು ಕುಂಠಿತಗೊಳಿಸುವಂತಿರಬಾರದು ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

ಪ್ರಶ್ನೆ: 2026ನ್ನು ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಅಶೋಕ್ ಸಿಂಘಾಲ್ ಅವರ ಜನ್ಮಶತಮಾನೋತ್ಸವದ ವರ್ಷವಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ಮರಣೆಯ ವರ್ಷವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೀರಾ ಅಥವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಹೊಸ ಗುರಿಯನ್ನೂ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ?

ಉತ್ತರ: ಇದು ನಮಗೆ ಕೇವಲ ಸ್ಮರಣೆಯ ಸಂದರ್ಭವಲ್ಲ. ಅಶೋಕ್ ಸಿಂಘಾಲ್ ಅವರ ಜೀವನ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ಸಂಘಟನೆ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಜಾಗೃತಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಆತ್ಮಗೌರವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿತ್ತು.

ನಾವು ಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಾಲ್ಲೂಕು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ತಲುಪುವುದು, ಅವರ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಗಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ದೇವಾಲಯಗಳ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯ, ಸತ್ಸಂಗ, ಮಕ್ಕಳ ಸಂಸ್ಕಾರ, ಅರ್ಚಕರ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್‌ನ ಮುಂಬರುವ ಅಭಿಯಾನದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಏನಾಗಿರಲಿದೆ?

ಉತ್ತರ: ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸಂಘಟಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವುದೇ ಇದರ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ. ದೇವಾಲಯಗಳು ನಂಬಿಕೆಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿವೆ. ಅವು ಸಮಾಜವನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಮಾಧ್ಯಮವೂ ಆಗಿವೆ. ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯವು ಸಮಾಜವನ್ನು ಒಳಗಿನಿಂದ ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಸೇವೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಸಂಘಟನೆ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಪರಸ್ಪರ ಬೆಸೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ. ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವರ್ಗವೂ ತನ್ನನ್ನು ಈ ವಿಶಾಲ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಭಾಗವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಉದ್ದೇಶ ಈಡೇರುತ್ತದೆ.

ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಸಮಾಚಾರ್ / Sachin Budhauliya